Artrose van het schoudergewricht gaat gepaard met zwelling, hevige pijn in de schouder en een beperkt bewegingsbereik. De oorzaken en symptomen van de ziekte, bestaande behandelmethoden en manieren om thuis te helpen worden later in het artikel besproken.
Wat is schouderartrose
Het schoudergewricht is vrij complex van structuur en het meest mobiele van allemaal, waardoor het menselijk lichaam het meest complete bewegingsbereik heeft. Het gewrichtskapsel van de schouder kan zeer sterk strekken, waardoor een persoon zijn arm verticaal kan heffen en er roterende bewegingen mee kan maken. Deze activiteit verzwakt de ligamenten en als gevolg van de scherpe buiging van de pezen wordt daarin vaak lichte ischemie waargenomen.
Het is het gebrek aan voeding van het gewrichtsweefsel dat de grootste bedreiging vormt voor de vernietiging ervan en een impuls geeft aan de ontwikkeling van pathologie.
De ziekte, die zich voornamelijk uit in de degeneratie van de weefsels van het schoudergewricht, wordt artrose van het schoudergewricht of schouderartrose genoemd. De biomechanica van de schouder is gebaseerd op de onberispelijke werking van alle componenten: normale zenuwgeleiding, goede bloedtoevoer, onberispelijke anatomische structuur. Overtreding van een van deze aandoeningen leidt steevast tot het feit dat interne weefsels beginnen te vervormen, wat ongemak, bewegingsbeperking en pijn veroorzaakt.
Artrose (of artrose) is in de eerste plaats een ziekte die niet van inflammatoire, maar van degeneratieve aard is. Het wordt om verschillende redenen in verband gebracht met ischemische processen in omliggende weefsels.
Als gevolg hiervan wordt de voeding van het gewricht verstoord, waardoor de dunne en elastische laag hyalien kraakbeen die de kop van het bot bedekt, dunner wordt. Hyalinekraakbeen is minder elastisch en dunner geworden en maakt normale bewegingen moeilijk, waardoor de gewrichtsruimte smaller wordt.
Dit fenomeen dwingt het lichaam om actie te ondernemen en er vormen zich botsporen, osteofyten genoemd, langs de randen van het gewricht. Het zijn de osteofyten met hun scherpe randen die spieren en ligamenten beschadigen en chronische, laaggradige ontstekingen veroorzaken.
Het grootste gevaar van artrose schuilt in het feit dat een lichte beperking in de mobiliteit van de arm steevast leidt tot een afname van het bewegingsbereik.
Zonder beweging begint de schouder te lijden onder de ophoping van zouten in de weefsels rondom het gewricht en onder de verslechtering van de voeding van de gewrichtsweefsels. Na verloop van tijd gaat dit gepaard met de vorming van gewrichtscontracturen - bewegingsbeperking of een volledig verlies van schoudermobiliteit en invaliditeit voor de patiënt.
Oorzaken van schouderartrose
De enige oorzaak van schouderartrose is diepe ischemie, dat wil zeggen een scherpe of geleidelijke verslechtering van de bloedtoevoer naar bepaalde weefselgebieden en uitputting van de voeding naar het gewricht. Maar deze reden wordt veroorzaakt door factoren die individueel of gelijktijdig in de anamnese aanwezig kunnen zijn:
- Schouder blessures. Dit kunnen duidelijke verwondingen zijn die zijn opgelopen als gevolg van een auto-ongeluk of een val, of verborgen tranen van spieren en ligamenten die zijn opgelopen tijdens sporttraining of hard werken. Elke gewrichtsblessure heeft altijd het vermogen om zichzelf eraan te herinneren, omdat de getroffen gebieden niet op hun volledige grootte worden hersteld en de geleidbaarheid daarin altijd wordt aangetast. Het lichaam kan hier enkele jaren of tientallen jaren met succes mee omgaan, totdat het verouderingsproces begint.
- Leeftijdsgebonden veranderingen in het lichaam.
- Infectieuze aanvallen die artritis veroorzaken.
- Metabolische en hormonale stoornissen, ook vaak geassocieerd met leeftijd.
- Erfelijke of genetische aanleg.
Stadia en symptomen van artrose van het schoudergewricht
De ziekte doorloopt verschillende stadia in haar ontwikkeling. Omdat artrose een chronische ziekte is die vrij langzaam voortschrijdt, negeren de meeste patiënten de eerste fase, waarin gewrichtsvervorming het meest effectief kan worden bestreden.
- Symptomen van de eerste fase. Voor het eerst kan de patiënt enig ongemak ervaren bij het bewegen van zijn hand, al op het moment dat het hyaliene kraakbeen dunner wordt. Een scherpe zwaai of schok gaat niet gepaard met pijn, dit wordt verklaard door het feit dat er geen zenuwuiteinden in het kraakbeen zitten en dat de vernietiging ervan niet tot pijn leidt. Maar soms, 's avonds of tegen het einde van een training, krijg ik last van pijn in de schouder. Vaak wordt hier geen aandacht aan besteed en wordt dit toegeschreven aan spierpijn of neuralgie. Maar de ziekte begon vrijwel asymptomatisch, en als er geen onmiddellijke maatregelen worden genomen, gaat deze over in de tweede fase.
- Symptomen van de tweede fase. Als de patiënt pijn voelt bij het bewegen van zijn arm, gepaard gaand met een duidelijk hoorbare klik, betekent dit dat zich osteofyten in het gewricht hebben gevormd. Vanaf dit moment raakt de schouder voortdurend gewond door de scherpe randen van de botuitgroei, waardoor ontstekingen van de omliggende weefsels ontstaan. Dit komt tot uiting in ochtendstijfheid, die pas verdwijnt nadat het gewricht is ontwikkeld, of pijn tijdens gewone lichamelijke activiteit of avondvermoeidheid.
Het welzijn van een persoon verslechtert, omdat een chronische bron van ontstekingen in het lichaam de algemene toestand beïnvloedt. 's Nachts, bij vochtig weer en buiten het seizoen kan het gewricht heviger pijn doen.
De patiënt beperkt het volume en de amplitude van de bewegingen van de arm scherp, kan deze niet meer dan negentig graden heffen, zowel in het frontale als in het laterale vlak. Dit leidt tot spieratrofie en een aanzienlijke verslechtering van de voeding van gewrichtsweefsel.
- Symptomen van de derde fase. Als een patiënt in het derde stadium van de ziekte naar de dokter komt, is hij meestal praktisch niet in staat zijn arm te bewegen. De arm komt niet omhoog, beweegt niet naar de zijkant, het gewricht zwelt op en wordt groter. De spieren atrofiëren en het pijnsyndroom is zo ernstig dat wanneer u uw hand probeert op te steken, er trillingen in uw vingers verschijnen. In de meeste gevallen zijn er contracturen in het schoudergewricht, het ‘frozen shoulder’-syndroom.
Methoden voor de behandeling van schouderartrose
In feite is het onmogelijk om artrose te genezen, en nog meer, het is onmogelijk om het thuis te doen. Deze ziekte is zo afhankelijk van veel interne en externe factoren dat het bijna nooit de oorzaak is.
Maar het goede nieuws voor patiënten in de eerste en tweede fase van de ziekte is dat de ontwikkeling van artrose kan worden gestopt. Dat is de reden waarom artsen aandringen op een vroege diagnose van de ziekte en het begin van de behandeling van schouderartrose, wanneer het gewrichtsweefsel slechts gedeeltelijk is vernietigd, er geen osteofyten zijn en je kunt proberen de normale voeding van het gewricht te herstellen.
Conservatieve therapie
Behandeling van artrose streeft altijd twee doelen na: het elimineren van pijn en, indien mogelijk, het herstellen van de voorziening van het gewricht met de stoffen die nodig zijn voor normaal functioneren.
- De toevoer van voedingsstoffen naar de weefsels is afhankelijk van wat de patiënt eet. Het dieet voor artrose moet zout en alcohol uitsluiten. Vleesproducten en groenten die purinebasen bevatten, die het urinezuurgehalte in het lichaam verhogen, zijn ook ongewenst. Gestoomde zuivel- en groentegerechten worden aanbevolen.
- Verbindende medicijnen die glucosamine en chondroïtine bevatten, evenals collageen, die gewrichtsweefsel voeden. En de dagelijkse consumptie van gewone gelatine in de vorm van gelei helpt het menu te verrijken met dierlijk collageen.
- Lokale toepassing van verschillende verwarmende, ontstekingsremmende en chondroïtinehoudende zalven en balsems activeert de bloedcirculatie in de weefsels rondom het gewricht.
- Als het pijnsyndroom niet ernstig is, wordt het gebruik van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen niet aanbevolen. Als handbewegingen gepaard gaan met hevige pijn, kunnen NSAID's de pijn verlichten en ontstekingen verminderen. Deze medicijnen zullen de pijn helpen verminderen.
- Als de schouder opzwelt en er een ontstekingsproces in begint, heeft een zalfkompres dat 's nachts wordt aangebracht of ingewreven met gels een uitstekend effect.
- Therapeutische oefeningen zijn een essentieel onderdeel van een succesvolle behandeling van schouderartrose. Maar het wordt niet aanbevolen om het gewricht te overbelasten, omdat onjuist verdeelde krachten kunnen leiden tot een snelle vernietiging van hyalien kraakbeen.
Therapeutische oefeningen voor schouderartrose en regels voor de uitvoering ervan
Speciale oefeningen helpen het gewricht te ontwikkelen en mobiliteit te geven. Gymnastiek kun je thuis zelf doen. De belangrijkste regels bij het uitvoeren van oefeningen moeten zijn:
- regelmaat, dat wil zeggen dat u dagelijks minimaal 15 minuten oefeningen moet doen;
- oefeningen soepel en zonder veel moeite uitvoeren. Dit is nodig om de gewrichtsstructuren niet nog meer te beschadigen;
- het verkrijgen van moreel plezier tijdens fysieke activiteit, wat zal helpen de emotionele toestand van de patiënt te normaliseren.
Er worden fysiotherapie-oefeningen aanbevolen waarbij handbewegingen geen pijn veroorzaken. Ze worden langzaam uitgevoerd, waardoor de ligamenten en spieren gedwongen worden om geleidelijk op te warmen en uit te rekken.
- Wij bieden de eenvoudigste en nuttigste oefeningen voor artrose van het schoudergewricht:
- Zittend op een stoel, plaats uw handen op uw knieën. Voer cirkelvormige bewegingen uit met uw schouders: 5 keer naar voren en vervolgens 5 keer naar achteren.
- Hef uw armen recht omhoog en trek uw schouders en schouderbladen zo hoog mogelijk naar achteren. Houd een paar seconden vast en laat dan zakken. Herhaal 5-7 keer.
- Strek uw armen recht, met de handpalmen naar beneden, naar de zijkanten. Buig uw handen bij de polsgewrichten, de vingers moeten naar boven wijzen. Voer cirkelvormige bewegingen uit met uw schouders: 5 keer naar voren en vervolgens 5 keer naar achteren.
- Hef uw gebogen armen boven uw hoofd, met de vingers van de ene op de ellebogen van de andere hand. Beweeg uw armen soepel naar achteren totdat u rek voelt in het schoudergewricht. Voer de oefening 5-7 keer uit.
- Plaats de handpalmen van beide handen achter je hoofd met de rug van je handen, met je vingers naar beneden gericht. Beweeg uw handen zo dat uw handpalmen langs uw rug naar beneden bewegen naar het gebied tussen de schouderbladen. Herhaal de oefening 5-7 keer.
- Plaats uw linkerhand op de elleboog van uw rechterhand, beweeg uw rechterhand zo ver mogelijk achter uw linkerschouder totdat u rek voelt in het schoudergewricht. Voer de oefening 5-7 keer uit. Wissel van hand en herhaal de oefening voor de andere hand.
Bij de behandeling van artrose van het schoudergewricht worden de volgende zaken als effectief erkend: manuele therapie, fysiotherapie en sanatoriumbehandeling. Het gebruik van traditionele geneeswijzen wordt ook als gerechtvaardigd beschouwd.
Traditionele behandelmethoden en hulp aan huis
De belangrijkste folk remedie voor de behandeling van artrose van het schoudergewricht is kruidengeneeskunde, die het gebruik van droge kruiden en kruidenafkooksels voor kompressen, de bereiding van zalven en wrijvingen thuis mogelijk maakt om de stofwisseling te normaliseren en de voeding naar het gewricht te herstellen om pijn te verminderen.
- Zalf. Neem 10 gram droge bladeren van hop, zoete klaver, sint-janskruid. Maal de kruiden goed fijn en maal ze samen, voeg vaseline toe en meng alle ingrediënten goed door elkaar. Breng de voorbereide zalf aan op het schoudergebied. Dit zal de pijn en ontsteking in het gewricht helpen verminderen.
- Wrijven. Giet vijf delen wodka of alcohol in een deel gemalen wilde rozemarijnbloemen. Vervolgens moet u het medicijn gedurende 24 uur op een warme, donkere plaats infunderen. De tinctuur wordt uitwendig gebruikt om aangetaste gewrichten te wrijven.
- Afkooksel. Giet maïszijde (2 eetlepels) in twee glazen water, kook gedurende 10 minuten, zeef en drink vier keer per dag een eetlepel.
- Comprimeren. Voor het kompres moet je 30 gram droge havermout in twee glazen water zetten. Breng het bereide mengsel gedurende 30 minuten aan op de pijnlijke schouder.
Alternatieve behandeling voor schouderartrose
- Handmatige technieken - massage, manuele therapiesessies, osteopathie - stellen u in staat spierblokkades, spanning en spasmen te verlichten, waardoor de bloedvaten en zenuwen die naar het gewricht leiden, worden vrijgemaakt.
- Fysiotherapie, met name schokgolftherapie, balneotherapie, moddertherapie en andere methoden, worden niet aanbevolen voor gebruik tijdens een exacerbatie, dat wil zeggen wanneer er een actief ontstekingsproces in het gewricht plaatsvindt.
- Remissie is een uitstekende reden voor een sanatoriumbehandeling, waarna een blijvende verbetering wordt waargenomen.
Chirurgische behandeling van schouderartrose
In gevallen van hevige pijn die de patiënt verhindert een normaal leven te leiden, kan de arts een operatie aanbevelen.
Meestal worden protheses uitgevoerd, dat wil zeggen dat het vernietigde gewricht wordt vervangen door een endoprothese. Indien mogelijk voeren ze een gedeeltelijke artroplastiek uit, waarbij slechts een deel van het schoudergewricht wordt gewijzigd.
In zeldzame gevallen wordt een operatie toegepast, omdat elke chirurgische ingreep, vooral gerelateerd aan de installatie van een intra-articulaire prothese, kan leiden tot complicaties en een lange herstelperiode.
Artrose van het schoudergewricht is een verraderlijke en gevaarlijke ziekte waarbij de motorische activiteit van een persoon wordt aangetast en er vrij ernstige pijn wordt opgemerkt.
Het is belangrijk om deze ziekte onmiddellijk te behandelen bij de eerste lichte symptomen, om verdere vernietiging van het gewricht te voorkomen.
De patiënt moet onthouden dat een succesvolle behandeling van artrose grotendeels afhangt van zijn inspanningen en activiteit, en niet van medicijnen.